Officiële BMW Club Nederland

2016 CRW Bouke

Cor Rutte Weekend, editie 2016

door Bouke den Ouden

 

Vrijdagochtend sta ik in de schuur naast mijn motor. Met een hand aan het stuur en de andere aan het bagagerek wil ik de motor van de bok aftrekken als ik opeens terug moet denken aan wat er een paar dagen geleden nog allemaal gebeurd is.

Het afscheid van Leo Bruinzeel.

Ik kan me geen CRW herinneren waar Leo en Janet niet bij waren en mocht dat al het geval zijn geweest dan was dat omdat ze andere plannen hadden voor dat weekend. Nu sta ik te beseffen dat het toch echt definitief is.

Normaal gesproken word ik er vrolijk van als ik eraan denk dat ik mijn vrienden van de BCN weer zal zien, maar dat gevoel wil vandaag niet echt vlotten.  Enigszins somber start ik de motor en ga op weg naar de ontmoetingsplaats langs de A12 bij Zevenaar.

Wanneer ik daar rond half 10 aankom zitten er al heel wat clubgenoten aan de koffie en bij het weerzien van een aantal oude bekenden klaart mijn gemoed zienderogen op. Na een kop koffie en een gevulde koek sluit ik mij aan bij een groepje met onder andere Dick en Paula van Ewijk, de Corino's en Edwin Miedema.

Naarmate het weekend dichterbij kwam, werden de weersvoorspellingen steeds slechter tot aan een witte Koningsdag toe, maar deze dag is het weliswaar nogal frisjes, maar het zonnetje schijnt volop, zodat we tegen elven heerlijk op een terrasje van de koffie en het zonnetje kunnen genieten.

Zoals Theo de Bruin al had gezegd, zit er een kilometer of 50 snelweg in de route om een druk stuk over te slaan, waarna de mooie weggetjes zullen komen. Terwijl ik als achterste rijder in mijn spiegels kijk om net als mijn voorgangers een baan naar links op te schuiven, zie ik langs de vluchtsrook in een flits iets geels voorbij schieten. Later hoor ik dat dat Regina Molenaar moet zijn geweest, die vanwege een defecte brandstofmeter met lege tank was komen te staan. Dat klinkt nogal eenvoudig maar het heeft heel wat voeten in aarde gehad om de oorzaak van de pech te achterhalen. Gelukkig werd het opgelost en konden Piet en Regina gewoon deelnemen aan het weekend.

Omdat niet iedereen dezelfde actieradius heeft als een GSA besluit de voorrijder om tijdig een tankstop in te lassen. Op 2 man na gooit iedereen daar dan ook de tank vol. Edwin was zo blij dat er eindelijk getankt kon worden, dat hij een innige omhelzing aanging met de pomp. Alleen jammer dat hij vergat om van zijn motor af te stappen...

Met vereende krachten zetten we hem weer rechtop, zodat ook hij de tank kan vullen.

Een kilometer of 50 verderop besluit het tweetal dat niet getankt had, dat ze toch willen tanken en rijden dan ook pardoes een tankstation binnen. De voorrijder is hier niet op verdacht en omdat we net werden ingehaald door Theo en kornuiten, rijden Henk en Cocky nog zeker 5 kilometer door, voordat ze het in de gaten hebben. Inmiddels ben ik hen achterna gereden om te kunnen zeggen wat er aan de hand was, waarna we op een veilige plek de anderen opwachten. Tja, dat kun je verwachten met leden die weinig ervaring hebben in het rijden met een groep.

Aan het eind van de middag rijden we op een parallel weggetje langs de provinciale weg als de voorrijder opeens stopt. Als ik er heen loop om te vragen wat er aan de hand is, blijkt dat de weg ploseling overgaat in een onverhard zandpad. Nu is dat op zichzelf niet erg, want dat heb ik hen vaker zien doen, maar wat erger is, is dat de weg naar rechts afbuigt terwijl de route naar links gaat. Omkeren dus maar...

 

Bij het hotel aangekomen zien we daar al een mooie rij motoren in het gelid staan en we sluiten ons daar dan ook bij aan. Na een opfrisbeurt is er genoeg tijd om aan de bar bij te praten en contact te leggen met nieuwe leden.

Zoals elke keer opent Theo het diner met een kort woord en dit keer houden we een minuut stilte om het heengaan van Leo te herdenken.

De maaltijd bestaat voornamelijk uit een enorme schnitzel met wat frietjes en ik vraag me af of er überhaupt mensen zijn die verder zijn gekomen dan de helft...

Andere jaren is het na het diner altijd nog lang gezellig aan de bar, maar dit keer is het er rond half elf al uitgestorven, dus bijna iedereen ligt er vroeg in deze dag.

Zaterdagochtend miezert het een beetje waardoor we wat langzaam op gang komen. Tijdens het ontbijt zit ik aan tafel met Frans en Carla Röss en een trosje ongeregeld dat het overduidelijk erg naar de zin heeft en ik krijg van hen toestemming om me bij hen aan te sluiten.

Dat blijkt een goede keus want het groepje is heerlijk op elkaar ingespeeld en we lachen die dag heel wat af. Hoewel het het grootste deel van de dag uiteindelijk droog blijft, is het wel behoorlijk frisjes. Rond half 12 vinden we eindelijk een plek om koffie te drinken, in een bakkerij, maar we krijgen wel te horen dat we de koffie met bijbehorende kuchen wel rap weg moeten werken, want ze willen om 12 uur sluiten. Dat blijkt geen probleem...

 

Na een late lunch besluiten we om niet verder de route te volgen, maar rechtstreeks terug te rijden naar het hotel. Het zou anders wel heel erg laat worden. Terwijl we een stukje van de route in tegengestelde richting rijden, krijg ik opeens een deja-vu gevoel: We rijden dan langs een fabriek waar ik tijdens het Nazomerweekeind van afgelopen jaar ook al langs ben gekomen. Sterker nog, ik heb daar samen met Maarten de Vries nog even staan pauzeren op de parkeerplaats.

We zijn mooi op tijd terug bij het hotel zodat we nog even lekker kunnen bijkletsen aan de bar.

 

Ook deze dag is het na het, overigens veel betere diner, al snel afgelopen met de drukte en gaan we alweer vroeg op stok.

Zondagochtend kijk ik uit het raam van de hotelkamer en zie nog flinters wit op de daken liggen. Het heeft blijkbaar die nacht een beetje gesneeuwd, maar gelukkig is dat al snel weer weg. Omdat ik op tijd thuis wil zijn vertrek ik, zeer tegen mijn gewoonte in, in mijn eentje. Na het afscheid nemen van degenen die nog een of meerdere dagen blijven, stap ik op.

Al snel merk ik hoe afwisselend het weer kan zijn; droog, regen, zonnetje, hagel, regen, alles wisselt elkaar in straf tempo af. Als ik tijdens zo'n hagelbui op een verlaten landweggetje in de spiegels kijk, zie ik het spoor dat ik zojuist in de hagelslag heb gemaakt en besluit dat het verstandiger is om het even wat kalmer aan te doen.

Terwijl ik door een drukke stad laveer, ga ik een bocht om en hoor de GPS zeggen dat ik de veerboot op moet rijden... 

Ik kan nog net op tijd stoppen, want hoewel er onderaan de korte helling inderdaad een veerboot ligt, is deze bezig te vertrekken en ik had wellicht door de halfgesloten slagbomen de klep op kunnen rijden, maar voor hetzelfde geld zou dat zijn uitgelopen op een zwemles!

Een kwartiertje later sta ik alsnog op de pont om de Rhein over te steken.

Verderop kom ik nog een aantal BCN-ers tegen die in het kader van de Tour du ALS een oefenrondje aan het doen zijn. Top!

Nauwelijks ben ik de grens met Nederland bij Roermond gepasseerd, of het begint serieus te regenen. We zijn weer thuis..!

De laatste paar kilometers wordt het droog en zelfs de zon laat zich weer even zien, zodat ik de motor nog even kan schoonspuiten voordat ik haar weer in de schuur parkeer.

Ondanks de sombere start was het een fijn weekend.  Ik heb er van genoten en ik hoop dat degenen die er nog een paar dagen aan hebben vastgeplakt nog een paar mooie routes hebben kunnen rijden en ik ben heel benieuwd naar hun verhalen...

 

Extra foto's