Officiële BMW Club Nederland

2016 Kampeerweek Bouke

Kampeerweek 2016, de Beaujolais.

Door Bouke den Ouden

Vrijdagochtend 8 juli tegen achten start ik de motor voor het begin van de reis naar de Beaujolais, grofweg het gebied tussen de steden Macon, Roanne en Lyon. Omdat ik de rit in één dag wil doen, ben ik van plan om de snelweg te nemen tot aan Nancy en vandaar, afhankelijk van de tijd, via de tolweg dan wel binnendoor te gaan.

Aangezien ik bijna een uur verlies, doordat ik utgerekend in Luxemburg bijna droog kom te staan en moet tanken, besluit ik om toch maar via de tolweg naar het Zuiden te rijden. Volgens de Garmin scheelt dit ruim anderhalf uur met mijn alternatieve route.

Wanneer ik even na zessen de camping in Chauffailles oprijd, tref ik daar Wim Muis, Harma Sins en Gerda Rens. Wim was er al aan het begin van de middag en staat er al helemaal gesetteld bij, de dames zijn vlak voor mij aangekomen. Wim is een beetje nerveus want zijn F700GS staat op de trailer van Wynand naast diens R1150GS en beide motoren schijnen een lichte schade te hebben opgelopen dus diens aankomst wordt met spanning afgewacht...

Nadat ik een plekje heb uitgezocht pak ik mijn spullen uit en wil ik mijn tent opzetten. Ik word daarbij echter met een tamelijk onaangename verrassing geconfronteerd: De tentstokken ontbreken! Gelukkig heb ik een paar reserve scheerlijnen waarmee ik de buitentent provisorisch kan ophangen, zodat ik deze nacht in ieder geval beschut kan slapen. Het ziet er misschien wat padvinderig uit zoals Harma dat noemt, maar die nacht slaap ik heerlijk warm en overdekt...

Wanneer even later Wynand en Maria Derkinderen aankomen kan de schade aan de motoren worden opgenomen. Wim is zijn linkerspiegel kwijt en wil daarom morgen gelijk naar de BMW dealer in Lyon rijden om een nieuwe te halen. Omdat ik op zoek moet naar een andere tent zal ik met hem meerijden, want ik heb even op het internet gezocht en in Lyon zou een tentenwinkel moeten zijn.

 

Zaterdagochtend echter vertelt de dame van de receptie van de camping dat er een sportzaak in het stadje is die wellicht tenten verkoopt en daar rijd ik dan maar gelijk even langs. Bingo, in één keer raak!

Met een nieuwe tent in mijn koffer rijd ik met Wim naar Lyon waar we met enige moeite de BMW dealer weten te vinden. Helaas is het dan al over twaalven en de zaak gesloten! Voor de zaak staat echter iemand in een overall met een man op een BMW motor te praten en als ik hem vertel wat er aan de hand is, strijkt hij met een hand over zijn hart en laat ons via de achteringang binnen, waarna een behulpzame monteur de spiegel van een demomodel afhaalt en op de motor van Wim vastzet. Die man blijkt de eigenaar van de zaak te zijn. Wat een service van EURO-MOTOS, heerlijk!

Net als de vorige dag loopt de temperatuur op tot dik in de dertig graden, maar desondanks genieten we van de rit van 60 km terug naar de camping, beide missies zijn tenslotte geslaagd. Bovendien is de omgeving prachtig, dat helpt ook natuurlijk...

 

Op de camping zijn intussen ook Edwin Miedema en Jos de Jong neergestreken. Edwin's tentje staat er echter wat ongelukkig bij. Het blijkt dat een tentstok is gebroken en hij heeft deze provisorisch gerepareerd, met duct-tape, maar het resultaat is net zo krakkemikkig als mijn tentje met zonder stokken...

Op de heenweg heeft Edwin ook van alles meegemaakt, maar dat verhaal laat ik aan hem...

Als Wim zijn motor met een sierlijke bocht om het tentje van Harma heen wil rijden komt hij opeens met zijn voorwiel in een dichtbegroeide kuil terecht! Nadat we zijn uitgelachen helpen we hem uit deze benarde positie. Deze route is duidelijk niet voor herhaling vatbaar...

Tegen vieren komen Frans Awater, Hans Bravenboer, Gert Schaart en Rob Schuurman de camping op rijden. Een tijdje later gevolgd door Kick Bouma en Nic Alsemgeest.

 

Wanneer ook Henk Jansen met Anja en Leendert van der Berge en Jan Vondervoort zijn gearriveerd, is het deelnemersveld compleet. Iedereeen is heelhuids aangekomen dus het begin is in ieder geval goed! Afgezien van dat schade gevalletje natuurlijk...

Bij de traditionele opening van de kampeerweek, die avond, kijk ik de kring rond. Het valt nu pas echt goed op dat de Corino's er dit jaar niet bij zijn en we spreken de hoop uit dat ze er volgend jaar weer wel bij zullen zijn.

Na een zondags ontbijtje voor de tent, lekker in het ochtendzonnetje, stappen we op voor de eerste tocht van deze week, een rondje door het midden van de streek. We gaan eerst in Westelijke richting en komen bij een 12de eeuws kerkje met bijbehorend kerkhof dat al eeuwen lang niet meer in gebruik is. Het kerkje wordt tegenwoordig gebruikt om exposities te geven en de zerken staan er schots en scheef bij. Mooi decor voor een horror film...

Een stukje verder op de route komen we tegen koffietijd aan in La Clayette waar we stoppen bij een 14de eeuws kasteel. Vlakbij is een overdekt terras waar we even lekker in de schaduw kunnen zitten. De temperatuur loopt deze dag op tot ruim 37 graden, dus elk beetje koelte is welkom.

Na de koffie stappen we weer op en al vrij snel kiest de voorrijder opeens een smal weggetje dat na een aantal kilometers weer op de route uitkomt, zoals die in mijn gps staat. Dit gebeurt die dag nog een paar keer, zodat ik begin te betwijfelen of ik zelf wel de laatste versie van de routes heb geladen. Die weggetjes zijn namenlijk schitterend, smal en af en toe met wat gras in het midden. Prima voor een GS, maar die hebben we niet allemaal. Zo'n weggetje wil ik nog wel eens uitkiezen, maar dan wel met mate en het gehalte is nu wel aan de hoge kant...

 

Wanneer we na een prachtige afwisselende rit terugkomen op de camping, horen we dat Hans met zijn K1200S een slippertje heeft gemaakt nadat zijn voorwiel in een dikke laag grit was terechtgekomen. Toevalligerwijs ook al op zo'n verrassend weggetje!

Beide voorrijders hebben een Zumo550 en het is bekend dat dat type gps nogal eigenzinning is. Echter, aangezien ik een volgende dag met een voorrijder meerijd, die ook een 550 heeft en wel exact mijn route rijdt, lijkt het er niet langer op dat de verschillen aan de gps te wijten zijn. Verdere analyse wijst uit de afwijkingen veroorzaakt zijn doordat de routes ingelezen zijn in Basecamp/Mapsource en daarna direct overgezet zijn naar de gps die de routes heeft herberekend. Bij degenen die de routes in Basecamp/Mapsource hebben herberekend en daarna pas hebben overgezet naar de gps verliep alles zoals het bedoeld was...

 

Het blijft blijkbaar een lastige materie dat gedoe met die gps-en!

Afijn, een leuk detail van de route van deze dag is dat we halverwege de rit aan de Oostkant van het gebied een prachtig uitzicht hebben vanaf de bergen over het dal van de rivier de Saône met op de verre achtergrond de Alpen. Verderop in de route komen we ook langs de Westgrens van het gebergte en hebben daar eveneens een fraai uitzicht, dit keer over het dal van de Loire met op de achtergrond de vulkanen van de Auvergne. Schitterend.

Wanneer we de volgende ochtend bezig zijn met de voorbereidingen voor het vertrek, begint het even na negenen opeens enorm te hozen. Iedereen vlucht de tent in, ook ik. Na een paar minuten bedenk ik me dat ik mijn camera op het zadel van mijn motor heb laten liggen dus ik ga vlug mijn tentje uit om de camera op te halen. Mijn helm ligt echter ook nog buiten, ondersteboven en halfvol...

 

Wanneer we ruim na tienen uiteindelijk willen vetrekken blijkt dat de remmen van de motor van Henk Jansen het niet meer doen. Aangezien hij met duo rijdt blijven hij en Anja op de camping zodat hij het euvel kan repareren. Het blijkt uiteindelijk aan de remvloeistof te liggen en die middag is de zaak weer helemaal in orde. Het blijft me verbazen hoe iemand die geen woord Frans spreekt erin kan slagen om de meest complexe technische zaken met die Fransen geregeld te krijgen. Dat zou mij nooit lukken...

Ook Gerda en Harma blijven op de camping. De smalle tussendoorweggetjes waar de navigator ons de vorige dag overheen heeft gestuurd waren toch iets te inspannend.

Aan het begin van de middag zitten we net lekker in de schaduw aan de lunch met een Plat du Jour als we gebeld worden: Gerda blijkt de vorige dag een rugzakje met al haar papieren te hebben laten liggen in het restaurant waar we die middag nog even hebben gezeten. Ze weet niet meer waar dat was en hoopt dat wij de rekening bewaard hebben waarop misschien een telefoonnummer of adres staat. Toevallig had ik gezien dat we vlak na die stop de stadsgrens van Tarare hebben gepasseerd, zodat ik samen met de track in de gps die plaats moeiteloos terug kan vinden. Ik stel dan ook voor om na de lunch naar de camping terug te rijden en daarna samen met Gerda het tasje op te gaan halen. Zo gezegd zo gedaan en rond half vier staan we bij het restaurant. Gesloten!

 

Gerda klopt bij de buren aan waarna een hoogbejaarde man uitlegt dat de restauranthouder meestal pas om 5 uur opent. Wij maken daarna gebruik van de extra tijd om even naar de supermarkt te gaan en op een terrasje van een verfrissing te genieten. Wanneer we terugkomen is er echter nog steeds niemand binnen.

We kloppen weer bij de buren aan die ons uitnodigen om even binnen te komen. Dat komt goed uit want even later breekt er een noodweer los, met éclaire et tonnere, zoals de man ons uitlegt.

Al snel vormt zich een grote plas vlak bij onze motoren zodat deze heerlijk gewatergolfd worden door het langsrazende verkeer..!

Gelukkig houden de bestuurders rekening met voetgangers zodat ze vaart minderen en uitwijken, waardoor wij nauwelijks natgespetterd worden als wij onverrichterzake naar onze motoren toelopen. De volgende dag gaat Gerda naar de gendarmerie in Chauffailles, het plaatsje waar we ons basiskamp hebben, en daar blijkt dat het tasje door de restauranthouder bij de lokale gendarmerie is afgegeven, die het heeft doorgetuurd naar de gendarmerie bij de autoroute, want buitenlanders en zo. Samen met Harma rijdt ze de volgende dag terug om haar spulletjes weer terug te halen. Eind goed al goed.

Op het campingterrein staat een grote tent met houten dak, al snel omgedoopt in 'de schuur', waarin tafels en stoelen staan waar wij gebruik van mogen maken. Daar wordt deze avond gretig gebruik van gemaakt, door sommigen om een heerlijk potje te kokkerellen en door Henk en Wim die een reparatiepoging doen om het clignoteurblok van Wim's motor te repareren. Er was meer schade dan op het eerste gezicht duidelijk was...

Op werkelijk ingenieuze wijze slaagt Henk er bijna in om het voor elkaar te krijgen, maar hij moet zich op het laatst gewonnen geven door een gebroken printplaatje dat te klein is om te kunnen repareren.

 

De volgende dag, het is inmiddels dinsdag, gaat de rit door het Noordelijke deel van het gebied waar het beduidend minder heuvelig is dan wat we de vorige dagen hebben gezien. Allereerst gaat het in Westelijke richting waar we de Loire oversteken en enige tijd in Noordelijk richting langs een kanaal rijden tot we in het plaatsje Digoin aankomen. Na wat gekrioel door de smalle straten in het stadje komen we aan bij het Pont Canal de Digoin. Dit is een brug over de rivier de Loire die eind 19de eeuw gemaakt is om het kanaal van Digoin eroverheen te laten gaan. Vlak daarbij is een bruggetje over het kanaal dus als je daar op staat heb je drie vervoerslagen aan je voeten.

Dit is een mooie plek voor een koffiestop en ons voorbeeld wordt al snel gevolgd door de anderen die ook deze plek hebben weten te vinden.

 

Frans maakt terloops de opmerking dat het helemaal gaaf zou zijn als er ook nog een bootje over het kanaal zou varen en warempel, terwijl wij aanstalten maken om weer op te stappen komt er een bootje voorbij! Inderdaad een fraai gezicht.

De volgende bezienswaardigheid in deze route is de basiliek van Paray-le-Monial. Dit is een verkleinde kopie van de basiliek van Cluny uit de 12de eeuw, maar terwijl het origineel grotendeels in voorgaande eeuwen is gesloopt, is deze basiliek nog steeds gaaf en in gebruik.

 

Langs het plein voor de basiliek loopt een kanaaltje waarlangs een voetpad loopt en bankjes staan waar we aangenaam kunnen lunchen. Na de lunch hervatten we de route en komen dan door het plaatsje Charolles, naamgever van het bekende witte koeienras, de Charolais. Uiteindelijk komen we aan in Cluny waar we nog net voor een bui onder de parasols op een terras kunnen plaatsnemen. Ook op deze plek komen we elkaar allemaal weer tegen.

Die avond snijden we tijdens de briefing het punt aan van de gezamenlijke maaltijd die we op donderdag willen gaan bereiden. Het zal een barbeque gaan worden, mede doordat bij de schuur een stenen barbeque staat opgesteld en we de luxe van de schuur erbij hebben, zodat we niet afhankelijk zullen zijn van de weersomstandigheden.

De druïden Hans en Jos wedijverden die avond wie de beste toverdrank had en na een nipje van beide elixers heb ik heerlijk geslapen.

 

De woensdagochtend begint met 15 graden tamelijk fris, maar in een streepje zon is het best nog wel aangenaam. De route van deze dag loopt langs en door de wijngaarden, waar deze streek haar bekendheid aan te danken heeft, met klinkende namen als Regnié, Morgon en Fleurie. Ook deze rit tracteert ons op fantastische uitzichten, zoals bijvoorbeeld vanaf de Mont Brouilly. Wanneer we bij een restaurantje stoppen voor de koffie, realiseer ik mij dat ik tijdens het voorrijden met mijn zwager bij exact hetzelfde cafe heb aangelegd.

Omdat we toch in de buurt zijn verlaten we de bergen even voor een uitstapje naar het dal van de Saône, welke we dan ook oversteken. Het mooie van dit traject is, dat je in de verte de bergen ziet liggen lonken en weet dat je er zo weer middenin zult zitten...

Wanneer de voorrijder 's middags een klein terrasje ziet voor een boulangerie, aarzelt hij geen moment en parkeert zijn motor daar vlakbij. De zaak blijkt open en heerlijke gebakjes te hebben zodat wij lekker aan het smullen zijn als een tweede groep langskomt. Zodra ze de lekkernijen bij ons zien, zijn ze niet meer te stoppen waarna er stoelen naar buiten worden gesleept zodat we met 11 man aan 2 kleine bistro tafeltjes komen te zitten...

Wel gezellig.

Aangezien men in deze streek quatorze juillet op de dertiende juli viert is het vanavond al vuurwerk. Dit zal vlak bij de camping gebeuren, voor het kasteel van Chauffailles. Toevalligerwijs is daar een tentoonstelling van het werk van plaatselijke schilders en terwijl buiten de muziek de menigte bezighoudt, gaan we het kasteel in om de schilderijen te bekijken. In een torenkamer blijkt dat de ronde houten dakconstructie op meer interesse kan rekenen dan het daar tentoongestelde werk..!

 

Toch zitten er wel een paar leuke dingen tussen, zoals Edwin laat merken...



Even na elven barst het vuurwerk los en zoals altijd is het een fantastisch gebeuren. Jammer alleen dat de muziek tot 2 uur blijft doorgaan. Pas na de Marseillaise wordt het rustig.

 

Donderdag 14 juli is een rustdag en samen met Jaap, Gert, Edwin en Henk doen we 's ochtends op ons gemak de boodschappen voor de barbeque van vanavond. Een aantal deelnemers gaat terug naar de Roche de Solutré waar ze het paleontologische museum gaan bezoeken. Daar waren ze de vorige dag niet aan toegekomen. Anderen besluiten om een lekkere wandeling te maken of anderszins te genieten van een relaxt dagje.

De barbeque wordt een groot succes waarbij Henk in zijn rol als grillmaster een vrolijk stempel op de avond zet.

 

Die nacht wordt het, net als overigens de vorige nacht, behoorlijk fris, ruim onder de 10 graden C. Van diverse kanten heb ik gehoord dat de motorjas als extra deken is ingezet...

De vrijdagochtend begint met een graad of 16 niet al te warm en het zal die dag niet warmer worden dan een graad of 21, met afwisselend zon en bewolking oftewel prima rijweer.

Gerda had al verteld dat ze vlak voor vertrek thuis een spiegel had gebroken en het effect daarvan blijkt met het vermiste tasje met papieren nog niet helemaal uitgewerkt; onder haar motor ligt een plasje olie en Henk, die net als zij een R1100R heeft, constateert dat de achterschokbreker lek is. Vandaar ook dat de motor 'zo rottig rijdt', zoals ze zelf zegt.

Nu wil het toeval dat er een motorzaak in het stadje zit dus ze zal daar langs gaan om te zien of ze de schokbreker kunnen vervangen. Later die dag horen we dat ze haar daar niet konden helpen en ze naar een andere stad in de buurt is gereden. Het resultaat is dat er een exemplaar besteld zou moeten worden en op zijn vroegst volgende week dinsdag binnen zou zijn. Dat gaat hem dus niet worden en ze besluit om dan maar op zaterdag rustigjes aan richting huis te gaan rijden.

De overige deelnemers maken zich ondertussen op om de laatste route van deze week te gaan rijden. We gaan eerst in Zuidelijke richting en daarna, met de klok mee, een rondje om de stad Roanne. Het eerste stuk is behoorlijk heuvelig en dat wordt minder als we in de buurt komen van de Loire. Daar stoppen we bij een kasteel dat midden in de rivier staat, het Chateau de la Roche. Voordat de stuwdam bij Villerest, ons volgende doel, gebouwd werd, lag dit op een hoge rotspunt, maar nu is enkel nog het kasteeltje zelf te zien, inclusief toegangsbrug.

FOTO 60-Kasteel.JPG “Het Chateau de la Roche”

FOTO 61-Stuwdam.JPG “De versierde stuw bij Villerest”

Die stuwdam heeft overigens iets dat ik nog niet eerder gezien heb; de holle wand is versierd met een drietal enorme afbeeldingen van vogels. Niet bijzonder spectaculair maar wel apart. Bij het uitdelen van de routebeschrijving had ik er al op gewezen dat er 'iets aparts' aan die stuwdam te zien was en dat heeft als resultaat dat die dam met meer dan gewoonlijke belangstelling bekeken wordt, en terecht.

 

Omdat we, in tegenstelling tot de vorige edities van de kampeerweek, dit keer op de donderdag het groepsdiner hebben gehad, hebben we nu de vrijdagmiddag en avond om alvast in alle rust de voorbereidingen te treffen voor het vertrek.

Die avond sluiten we deze editie van de kampeerweek af met het maken van een groepsfoto. Tevens licht ik een tipje van de sluier op betreffende de locatie voor het volgende jaar...

 

Zaterdagochtend worden op het gemak de tentjes afgebroken en verder ingepakt en pas om half negen vertrekken Leendert en Jan als eerste naar huis. Omdat Gerda's motor nog maar beperkte vering heeft, heeft Wim aangeboden om niet alleen mijn stokloze tent maar ook de tent van Gerda in zijn camper mee naar huis te nemen. Tot haar onuitspreekbare geluk heeft Wim geen enkele haast om te vertrekken, want die spiegel heeft nog één verrassing voor haar in petto...

Wanneer ze haar motor wil starten komt Gerda tot de ontdekking dat ze haar sleutels niet kan vinden. Uiteindelijk vindt ze die terug in de zak van de binnentent die dus al keurig ingepakt in de camper van Wim lag!

Als ik even na tienen vertrek, is ons veldje nagenoeg leeg. Enkel Wynand en Maria en Henk en Anja staan er nog met hun campers. Een halve dag later neem ik een heerlijk verfrissende duik in het riviertje dat langs de camping van de volgende editie van de kampeerweek stroomt. Dat beloofd nog wat voor volgend jaar..!

Het was weer een fantastische mooie week, waarin we veel gezien en beleefd hebben en hetgeen ik hier beschreven heb is slechts mijn subjectieve waarneming van een deel van wat er zich allemaal heeft afgespeeld. Anderen zullen nog veel meer verhalen kunnen vertellen..!

Laat ik afsluiten met het uitspreken van de hoop dat degenen die er, door wat voor reden dan ook, niet bij hebben kunnen zijn, volgend jaar weer wel acte de presence kunnen geven!

 

een klein overzicht van de foto's:

Extra foto's