Officiële BMW Club Nederland

2014 Kampeerweek

Kampeerweek editie 2014: De Morvan.

door Bouke den Ouden

Vrijdag 11-7, heenreis.

Om 8:30u start ik de motor en met het vertrek vanuit huis begint voor mij de kampeerweek. Het is warm en broeierig weer en ik heb dan ook alle doorluchting van mijn zomerpak open geritst.

De afgelopen jaren was het steeds zo dat in Noord-Frankrijk het mooie weer begon, maar dit keer mooi niet; het blijft grijs en uiteindelijk gaat het zelfs behoorlijk regenen. Een goede praktijktest voor mijn nieuwe pak en dit blijkt gelukkig prima waterdicht te zijn. Desondanks ben ik blij als ik tegen zessen de camping oprijd, waar ik de motoren van Harma Sins en Gerda Rens zie staan. De dames zelf schuilen onder een afdakje om daar enigszins bij te komen van hun barre tocht.

Als ik daarna het kampeerterrein oprijd zie ik dat Jaap en Alice Dekker bezig zijn om hun tent op te zetten en als ik afstap komt vanuit een caravan mij iemand in volledig zomertenue tegemoet lopen. Wim Nieuwenhuizen en Ellen Bijl zijn met de caravan gekomen en staan al helemaal geïnstalleerd, klaar voor het festijn dat op het punt staat om te beginnen.

Snel zet ik in de stromende regen mijn tentje op en loop daarna naar de cour met het keukentje waar ik bij aankomst Henk en Cocky Corino meende te hebben gezien. Ze zitten daar inderdaad lekker droog na te genieten van een heerlijke bonenschotel en er zit nog een ruime portie in de pan.

Het was ondanks de langdurige regen een prima dagje en dankzij het eentonige getik van de regen op het tentdoek val ik al snel in slaap.

De volgende ochtend regent het pijpenstelen wat niet echt uitnodigt om op te staan. Een hazenslaapje verder blijkt het niet langer te regenen en begint de camping zowaar tekenen van leven te vertonen. De boulangerie in het dorp heeft vers brood en heerlijke croissants zodat de sfeer er al snel goed in zit.

Een aantal van ons stapt tegen twaalven op de motor om naar de dichtstbijzijnde supermarkt te rijden, in de stad Lormes, op zo'n 18 km vanaf de camping. Het is een heerlijke rit over prachtige slingerweggetjes.

Na de formele opening om 20:00 uur en de briefing voor de volgende dag vormen er zich onder het genot van een glaasje wijn diverse groepjes waarna de verdere avond voorbij vliegt.

Gelukkig is het droog als we de volgende dag vanaf de camping vertrekken en het eerste deel van de tocht is prachtig. De weg slingert door de heuvels en we worden geregeld getrakteerd op prachtige vergezichten en ook wanneer het landschap wat vlakker wordt is het prachtig rijden. Geregeld komen we andere clubleden tegen die aan het pauzeren zijn, waarna wij op onze beurt geregeld worden gepasseerd wanneer wij een rustmomentje hebben of, zij het natuurlijk in een zéér uitzonderlijk geval, verkeerd zijn gereden...

Keurig op tijd komen we in de stromende regen aan bij Guédelon, de bouwplaats van het kasteel. De eerste groep clubleden is nauwelijks naar binnen gewerkt richting taveerne of de auto met clubleden komt er al aan. Ook de laatsten volgen al snel zodat ik niet al te lang bij de ingang hoef te staan wachten.

De briefing houden we deze dag vanwege het slechte weer in de overdekte BBQ ruimte, waarna een aantal van ons in het dorp heerlijk gaat dineren. Onder de muzikale begeleiding van alweer een regenbui slapen we die nacht in...

Het lijkt dat de weermannen het nu eens bij het juiste eind hebben: bij het opstaan, blijkt er een langverwacht zonnetje tussen de wolken door te breken en wanneer we tegen tienen van de camping afrijden schijnt de zon zelfs al volop! De hele dag is het een feest om op de motor te zitten: het is droog, de zon schijnt tussen de dichte wolken door en de route is weer fantastisch!

Het is vandaag Quatorze Juillet zodat na een poosje genieten van de avondzon de meesten van ons rond half 8 naar het feestterrein gaan om aan het dorpsfeest deel te nemen. Aan lange tafels dineren we tussen de Fransen en andere buitenlanders in. Rond half 11 begint een muziekgroepje te spelen en zij verleiden het publiek om mee te lopen naar een grasveldje waar, na een concert van drie kwartier, een fantastisch vuurwerk losbarst. Zelfs voor de verwende vuurwerkliefhebber is dit een lust voor het oog.

Het is die nacht behoorlijk fris, maar bij het ontwaken, schijnt de zon alweer volop. Via een mooie route komen we aan in de plaats Quarré-les-Tombes waar we op een terrasje in de zon van de koffie met appelpunt genieten. Wat een verschil met 2011 toen we in dit stadje in de stromende regen de stenen tombes rondom de kerk stonden te bekijken!

Na de briefing gaat het grootste deel van de groep naar een wijnproeverij in het dorp gaat nuttigen wij een pizza die Jacqueline in de gauwigheid voor ons in de oven geschoven heeft. Wanneer later op de avond de wijnproevers weer terugkomen zijn ze opvallend vrolijk; we hebben blijkbaar iets heel leuks gemist…

De route van vandaag heeft als thema de vele meren in deze streek, zowel natuurlijke als kunstmatige. Dat komt al met al goed uit want de verkoelende lucht bij het water voelt met de hitte overdag weldadig aan. Het is een mooie en afwisselende route met nu eens prachtig strak asfalt en dan weer hele stukken met spiegelend bitumen gevolgd door hele trajecten met vers grit. Ook worden bochtige stukken afgewisseld met wat langere rechte delen en bosgedeeltes door open heuvels. Door het ontbreken van restaurantjes langs de route houden we de koffiepauze op een mooie plek in de halfschaduw in een bos en we lunchen heerlijk aan de oever van het Lac des Settons, waar wij vrijwel de enige bezoekers zijn.

De dag vliegt verder voorbij en terwijl ik deze regels vastleg hoor ik om mij heen het tevreden geknor van meerdere clubleden die hun uiterste best doen om de bosschages om ons heen omver te zagen...

Om een uurtje of half drie 's nachts is plots de halve camping in rep en roer! Er klinkt een oorverdovend kabaal en oranje lichten knipperen. Al met al ruim voldoende om mensen ruw uit hun slaap wakker te schudden. De verantwoordelijke voor al deze onrust, de heer HC te E, heeft even nodig om de sleutels van zijn automobiel op te zoeken alvorens hij het alarm af kan zetten. Achteraf beweert hij dat een spinnetje de bewegingssensor in de auto zou hebben geactiveerd, of zou soms het snode opzet zijn geweest..?

Nog ruim een half uur later is het onrustig op het veld, ritsen gaan open en dicht, slippers klepperen door het natte gras etc.. Ikzelf sliep de slaap der onschuldigen en heb gelukkig niets van al deze ophef gemerkt.

Vandaag is de laatste toerdag. De route van deze dag heeft als thema het Canal du Nivernais. Vanaf de stad Corbigny slingert de route rondom het kanaal. Vlak voorbij een steengroeve krijgen we voor het eerst een goede indruk van het kanaal. Het is bijna niet voor te stellen dat dit smalle strookje water ooit commercieel gebruikt heeft kunnen worden om brandhout te vervoeren naar de Parijse agglomeratie. Via allerlei smalle paadjes, waar soms het gras tussen het asfalt door groeit, komen we uiteindelijk uit bij het Lac de Baye dat als voedingsbron dient voor zowel het stroomopwaartse deel dat we zojuist gevolgd hebben als het stroomafwaartse deel dat we nog tegoed hebben. In de schaduw van een boompartij aan het Lac houden we de koffiepauze, waar we tot onze verrassing opeens zien hoe Regina naar het aanpalende sluisje is gelopen en als volleerd sluiswachtster meehelpt om de sluis open te draaien, zodat een klaarliggend plezierjacht haar reis kan vervolgen.

De hoogste temperatuur die ik vandaag op het display tevoorschijn zie komen is 37 graden en net als tijdens de kampeerweek van 2007 in de Loirestreek ervaar ik dat zelfs de rijwind warm is.

De traditionele afscheidsmaaltijd is dit jaar, evenals in 2011, een barbecue verzorgd door Paul en Jacqueline en waar ze de vorige keer met 4 man stonden te bakken kan Paul het dit keer met zijn super-de-luxe installatie alleen af...

Al vroeg klinken de typische geluiden over het veld die horen bij het opbreken van een kampement. Overal liggen zakken en tassen en het is een geweldige chaos. Het is bijna niet voor te stellen dat al die spullen ingepakt en opgeladen kunnen worden maar toch rijd ik tegen tienen van een vrijwel lege camping af, op weg naar de beoogde camping voor het volgende jaar.

Er was dit jaar veel belangstelling voor de kampeerweek en met 5 nieuwe deelnemers is de groep behoorlijk gegroeid, tot 25 man. Ondanks de koude en waterige start en de daaropvolgende tropische temperaturen heeft iedereen het naar de zin gehad en hebben we fantastische tochten gemaakt. Ik heb dan ook het idee dat de ‘vaste kern’ volgend jaar dan ook met een aantal leden zal zijn uitgebreid want, ik heb het al eens eerder gezegd, “zo’n kampeerweek, je vindt het niks of je raakt eraan verslaafd..!”.

 

Het hele verhaal verschijnt in het volgende clubblad!

 

Extra foto's