Officiële BMW Club Nederland

2015 Kampeerweek Bouke

Kampeerweek BCN 2015: Puy de Dôme

door Bouke den Ouden

Donderdag 23 juli. 's ochtends even na achten start ik de motor om het grootste deel van de heenreis naar de stad Châtel-Guyon in het Franse departement Puy de Dôme in de region Auvergne te gaan doen. Ik heb onderkomen voor onderweg geregeld op de plek waar we vorig jaar met de kampeerweek in de Morvan zijn geweest, zodat ik een mooie dagtocht voor de boeg heb.

Vlak voor de Belgische grens neem ik nog even de afslag bij Hazeldonk om te zien of daar toevallig nog bekenden zijn en zowaar tref ik daar de welbekende rode K75 van Harma Sins, die zelf heerlijk in het ochtendzonnetje zit te wachten op haar reisgenote Gerda Rens. Terwijl we aan de koffie zitten komt Gerda op haar R1100R aanrijden en nauwelijks heeft ze plaatsgenomen of ze roept verrast uit "Hé, waar is mijn koffer?". Haar linkerkoffer zit niet meer aan de motor terwijl ze die de avond ervoor wel had vastgemaakt...

In de hoop dat de koffer nog op het tuinpad ligt, wordt het thuisfront gebeld, maar naar later blijkt, is de koffer niet terug te vinden. Gelukkig zaten er geen essentiële zaken in die verdere deelname aan de kampeerweek onmogelijk zouden maken. Omdat de dames hun eigen route voor deze dag hebben uitgestippeld stap ik even later op om solo mijn reis te vervolgen.


Een paar uur en vele kilometers verder rij ik het plaatsje Arcis-sur-Aube binnen en vooraan bij het stoplicht zie ik een zwarte R100GS PD staan met twee koffers. "Hé", denk ik bij mezelf, "Edwin heeft ook zo'n motor maar hij rijdt altijd met maar 1 koffer...". In een impuls geef ik wat gas en rij tot naast de motorrijder en ik kijk in het verraste gezicht van Edwin Miedema. Nadat hij bij de bakker een lunch heeft gehaald besluiten we om samen op te rijden naar de Morvan waar ook voor hem een plaatsje wordt gevonden. Wij komen daar rond zessen aan en kunnen vrijwel gelijk aanschuiven bij de barbeque die daar gehouden wordt.

De volgende dag is het nog maar een relatief klein stuk zodat we vroeg in de middag op de camping in Châtel-Guyon aankomen. Blij verrast merk ik dat het dit jaar voor het eerst gelukt is om als eerste aan te komen! Wij zetten onze tentjes op en gaan dan lopend naar de supermarkt om boodschappen te doen. Terwijl we aan de kassa staan af te rekenen zie ik dat het buiten opeens volkomen onverwacht begin te stortregenen en daar staan we dan in ons t-shirtje en korte broek. Gelukkig houdt de bui er na een minuut of vijf mee op waarna we de terugtocht wagen. Het is nog steeds zo warm dat alles alweer zowat droog is als we bij de camping aankomen. Daar zien we Henk en Cocky Corino met hun R100RT op de trailer voor de slagboom staan en bij de tentjes treffen we Wim Muis en Jaap en Alice Dekker die ook door de bui overvallen zijn. Zij hadden net hun tent uitgerold toen het begon te hozen maar gelukkig konden ze schuilen in de camper van Wim. Ze hadden nog net de tijd om het deksel van de aanhanger achter hun K1200LT dicht te doen…

Aan het eind van de middag komen Wynand en Maria Derkinderen de gelederen versterken waarna Wim opgelucht ziet dat zijn F700GS keurig op de trailer staat naast Wynands R1150GS. Tegen etenstijd arriveren ook Harma en Gerda. Zij worden direct door Alice uitgenodigd om mee te eten onder het mom van "...dan gooi ik toch het hele pak macaroni erin!". Zelf heb ik de eer bij de Corino's aan te mogen schuiven. Ook Hans Bravenboer, die dit jaar voor het eerst meegaat en rijdt op een K1200RS, wordt door Alice uitgenodigd, zodat het voor iedereen een heerlijk avondje wordt.

Zaterdag 25 juli is de eerste officële dag van de kampeerweek en de ochtend wordt gevuld met het iets beter opzetten van de tent en het inrichten ervan, boodschappen doen, koffie drinken en genieten van het zonnetje. Er staat gelukkig een koele bries waardoor het bijzonder aangenaam verpozen is. Als eerste deze dag komen Frans Awater en zijn zwager Gert Schaart 's middags aan, beide op een witte R1200GS. Ook voor Gert is het de eerste keer en nog voordat hij de gebruiksaanwijzing voor zijn gloednieuwe tentje heeft opgevist is de zaak door vele behulpzame handen al opgebouwd...

Ook Frans wordt bijgestaan terwijl Piet en Regina Molenaar aan komen rijden op hun R1200GSA en R1200GS. Het opzetten van hun kampement zorgde door de vele ondersteuning eveneens voor teleurstellend weinig vermaak...

Als laatsten arriveren Nic Alsemgeest (R100RS), Jan van der Vondervoort (R1150GS) en Leendert van der Berge (K1100S). Het is een hele geruststelling dat het deelnemersveld nu compleet is en dat iedereen heelhuids is aangekomen.

Bij de opening van de kampeerweek staan we even stil bij de afwezigheid van een aantal vaste deelnemers.

Op de eerste toerdag, zondag de 26ste, komen we vlak langs de plek waar Cocky in 2010 een salto met dubbele schroef en motor maakte. Zij had er overigens minder moeite mee dan ikzelf en het blijkt een heerlijke tocht te zijn naar het Westelijke deel van de regio.  Tegen lunchtijd komen we aan bij de Belvédère des Ancises vanwaar je een schitterend uitzicht hebt over een meander van de rivier de Sioule. Terwijl wij daar zitten te lunchen komt een volgende tros deelnemers aanrijden...

 

 

We rijden dit keer onderlangs de stuwdam waar we de vorige keer bovenlangs zijn gegaan en we zien de immense voet van de pijlers waar de ijzeren spoorbrug van Fades Besserves op rust. Daarna via de kronkelende loop van de Sioule naar het meest Noordelijke deel van de regio waar we een bezoek brengen aan het privé auto- en motormuseum van Bellenaves. Hier staan voornamenlijk voertuigen die in deze streek hebben rondgereden en als we weer buiten komen blijkt daar een oude Simca cabriolet aan te zijn komen rijden. Zomaar in het wild!

Met een man of 11 besluiten we om in het campingrestaurant te gaan eten. Het is heerlijk vertoeven onder het schaduwdoek en de kwaliteit van het eten valt best mee, gezien de locatie. Bij het afrekenen blijkt echter dat de kassa kaduuk is en het kost enig doorzettingsvermogen voordat de eigenaresse bereid is om iedereen afzonderlijk te laten betalen.

Voor de tweede toerdag heb ik een thema uitgezocht dat teruggrijpt op een stukje roemrijke Franse historie, namenlijk de slag bij Gergovia in 52 BC. Vorig jaar in de Morvan hebben we Alesia bezocht waar de Gallische held Vercingetorix verslagen werd door de legioenen van Julius Caesar, maar hier, op de heuvels bij Gergovia, werd Caesar smadelijk door Vercingetorix verslagen. Geïnteresseerden in dit stukje historie verwijs ik graag naar het klassieke standaardwerk van de heren Goscinny en Uderzo. De route loopt eerst door de licht heuvelende graan- en zonnebloemvelden met heerlijke overzichtelijk bochten en een aantrekkelijk uitzicht op de bergketens aan de horizon. Tijdens het voorrijden vorig jaar reed ik hier iets eerder in het seizoen en kon toen genieten van het welriekende aroma van bloeiende knoflook, maar dat is nu gelukkig allemaal geoogst.

Daarna even een minder aantrekkelijk deel door de voorsteden ten Zuiden van Clermond-Ferrand waarna het bergachtige deel van de route aanbreekt, te beginnen bij Gergovia. Via een geniepig steil traject door het dorpje gaat we omhoog. Vanaf de heuvels, met een herdenkingsmonument dat door Napoleon III is neergezet, hebben we een magnifiek uiticht over de vlakte rondom ons. De lunch bovenop de heuvel wordt wel een beetje verstoord door de stevige bries die hier staat. Daarna rijden we verder en we hebben geregeld een fraai uitzicht op de berg waar dit departement naar vernoemd is, de Puy de Dôme.

De derde toerdag begint met horten en stoten. Cocky blijkt een teek te hebben opgelopen die er niet compleet uitkomt en ik heb haar begeleid naar een huisarts zodat wij uiteindelijk tegen half 11 weer op de camping terug komen. De anderen van dit groepje staan net bij de uitgang dus we hebben deze rit alsnog samen kunnen rijden. Het is een fraaie route over en langs de oude vulkanische resten en op het Zuidelijkste deel, bij de Mont Dore, blijkt een schitterend traject met asfalt zo strak als een biljartlaken en helemaal schoon te liggen. Fantastisch! Vlak voor de col stoppen we even en juist op die plek staat een cameraman te filmen en een bijbehorende interviewer loopt naar ons toe voor een gesprekje. En zo komt het dat ik even later in mijn beste steenkolenfrans voor de Franse televisie de uitspraak doe dat het in de Auvergne geweldig mooi motorrijden is...!

Dit overigens geheel naar waarheid.

Die avond blijkt dat de snellere ploeg, met oa. Frans, Gert en Hans, zo van deze collentocht genoten heeft dat zij van plan zijn om deze rit op de vrije donderdag nog een keertje te gaan doen. En dan voluit...!

De route van de vierde dag gaat rechtstreeks in Zuidelijke richting door het vulkaangebied en daarna parallel aan de heenweg weer in Noordelijke richting terug. Het is voor de afwisseling een regenachtige dag en het is desondanks weer een heerlijke toerdag. De tocht loopt via de schitterende basiliek van Orcival met een prachtig 12de eeuws Mariabeeld, uiteindelijk langs het attractiepark Vulcania. Omdat een bezoek hieraan al gauw een halve dag kost rijden we er allemaal aan voorbij en alleen Wim is er op de vrije donderdag naartoe gegaan. Het is zeer zeker de moeite waard maar je moet er wel de tijd voor kunnen nemen.

Op zo’n 10 km. van de camping, in de stad Riom, bevindt zich op een industrieterrein het motormuseum van André Baster met een enorme collectie motorfietsen van 1905 tot 1985. Hier was ik tijdens het voorrijden al 2 uur kwijtgeraakt en ook deze keer raakte ik niet uitgekeken op al het fraais dat daar staat uitgestald. Zo staan daar oa. een brough Superior en een Vincent gebroederlijk naast elkaar, samen een luxe villa waard, zoals Hans opperde.

De donderdag is bedoeld als rustdag, maar ik maak altijd voor de liefhebbers een extra route van overgebleven mooie stukjes. Dit keer loopt deze rit via een viertal kastelen en is ze met opzet een stuk langer dan de andere routes. Zoals ieder jaar zijn er ook nu weer een aantal deelnemers die deze extra rit, in ieder geval voor een deel, gaan rijden. Ik heb het fotografisch bewijs gezien dat het verst gelegen kasteel, dat van Murol, bereikt is...

Zelf blijf ik deze dag met beide benen op de grond aangezien ik aansluitend aan deze kampeerweek nog een aantal dagtochten gepland heb ter voorberijding van de kampeerweek van volgend jaar.

De laatste toerdag, vrijdag 31 juli, rijd ik samen met Piet en Regina. Ondanks dat we als laatste groep van de camping vertrekken komen we onderweg de meeste anderen tegen. Als we voor de lunch een plekje hebben gevonden op een place de petanque hoor ik Piet aan Regina vragen om de 'Bouke tas' even te pakken. Het blijkt dat zij de wijntas die ik al een aantal jaren voor mijn lunchspulletjes gebruik zo handig vinden dat ze er zelf ook een hebben aangeschaft. Met een greep heb je alle spullen bij je, hartstikke handig!

Zo zie je maar dat een goed idee vanzelf navolging krijgt...

Even na de lunch komen we in Clermond-ferrand aan bij het museum van een roemrijk concern, 'L' Aventure Michelin'. Hier wordt, naast een aantal andere activiteiten van het concern, de historie van de band weergegeven, van touw met leer tot uiteindelijk onze huidige banden en veelal gemonteerd op de voertuigen waarvoor deze destijds ook bedoeld waren. Erg interessant, maar omdat ik het museum in mei al heb bezocht, blijf ik met Cocky op de parkeerplaats achter zodat de spullen bewaakt zijn. Het zal er niet elke dag gebeuren dat gasten een lekker kopje thee zetten zo vlak voor de ingang...

Traditiegetrouw wordt de kampeerweek afgesloten met een gezamenlijk diner en daarvoor heb ik een restaurant uitgezocht waar het eten uitstekend is en we in een eigen ruimte kunnen zitten. Helaas heeft men daar geen rekening gehouden met de drukte waardoor het diner wel heel erg lang is gaan duren. Een aantal deelnemers gaat dan ook voor het toetje het restaurant uit omdat ze de volgende morgen fris en vroeg willen opstaan om de thuisreis te gaan maken.

Tijdens het diner wordt de smartphone regelmatig gebruikt om de weersverwachting voor de volgende dag te bekijken en dat wisselt van regen tot zon. Bij het verlaten van het restaurant druppelt het lichtjes maar dat houdt vanzelf al weer op.

`s Ochtends blijkt het gelukkig weer prima weer te zijn en iedereen kan de spullen droog inpakken. Het terrein wordt steeds leger en de lichte plekken in het gras zijn het achterblijvende resultaat van een fantastische kampeerweek waarin we veel gereden, gezien en genoten hebben.

Ook was het een verrassing voor een aantal deelnemers die al vaker door de streek zijn gekomen, dat het hier zo geweldig fijn motorrijden is.

Al met al was het een heerlijke week met een fantastisch gezelschap en het feit dat iedereen, ook de nieuwkomers, aangegeven hebben volgend jaar zeker weer van de partij te willen zijn, beschouw ik als een groot compliment!

 

Wat betreft de editie van volgend jaar kan ik alvast het volgende vertellen: We gaan een stuk Oostelijker, naar de streek van de Beaujolais. Op de camping staan chaletjes die we kunnen huren, maar dan moet de reservering wel tijdig, dwz. uiterlijk voor februari 2016, gedaan worden want weg = weg. In deze streek zijn er nauwelijks toeristischattracties waardoor het er erg rustig is en dus ideaal voor ons.

Extra foto's